در مقاله‌اي که اخيراً در Proceedings of the National Academy of Science منتشر شده است، گروهي از محققان گزارش کرده‌اند که توانسته‌اند نانوذرات مهندسي شده‌اي را توليد کنند که مي‌توانند جلوي اجراي يک فرايند پروتئيني را که داخل تومورها اتفاق مي‌افتد، بگيرند. بدين ترتيب امکان از بين بردن تومورها با شيمي‌درماني افزايش مي‌يابد.

اين فرايند پروتئيني که از يک سري واکنش‌هاي شيميايي زنجيره‌اي به نام MAPK تشکيل شده است، در بسياري از عملکردهاي سلولي از جمله رشد و توسعه سلولي، تقسيم سلولي، و مرگ سلولي نقش ايفا مي‌کند. جلوگيري از انجام اين واکنش‌هاي زنجيره‌اي درون سلول‌هاي سرطاني، موجب کند شدن رشد آنها شده و کشتن آنها با استفاده از شيمي‌درماني را آسان‌تر مي‌سازد.

به دليل نقش زنجيره MAPK در تبديل سلول‌هاي سالم به سلول‌هاي سرطاني و تنظيم عملکردهاي تومور، مطالعات زيادي روي آن صورت گرفته است. يکي از موانع شيمي‌درماني اين است که در طول اين فرايند، علاوه بر سلول‌هاي سرطاني، سلول‌هاي سالم نيز از بين مي‌روند. بنابراين اگر محققان بتوانند در فرايند زنجيره MAPK در سلول‌هاي سرطاني اختلال ايجاد کنند، قادر خواهند بود به صورتي هدفمندتر سلول‌هاي بدخيم را از بين برده و از ايجاد عوارض جانبي ناشي از شيمي‌درماني در بيماران جلوگيري نمايند.

در اين پژوهش،محققاني از دانشکده پزشکي دانشگاه هاروارد و آزمايشگاه‌هاي ملي شيميايي هند با استفاده از يک ماده پليمري زيست‌تخريب‌پذير نانوذراتي را طراحي نموده‌اند که مي‌توانند به مولکول بازدارنده MAPK متصل شوند.

زماني که سلول‌هاي سرطاني از طريق غشاي خود نانوذرات را جذب مي‌کنند، اين ذرات ماده بازدارنده را درون سلول رها مي‌کنند. استفاده از اين روش براي درمان ملانوما (نوعي سرطان پوست) در موش‌ها نشان داد که سرعت رشد تومور کاهش يافته و تأثير داروي ضدسرطان استفاده شده در شيمي‌درماني (سيس پلاتين) افزايش مي‌يابد. اين دارو براي درمان بسياري از انواع سرطان‌ها استفاده مي‌شود. تحقيقات بيشتر مي‌تواند منجر به موفقيت بيشتر روش‌هاي شيمي‌درماني در انسان شود.

اين تحقيق اولين کاري است که در آن از روش بازدارندگي روي MAPK به همراه استفاده از نانوذرات براي رسانش هدفمند استفاده مي‌شود. اين تحقيق راه جديدي به روي استفاده از نانوذرات يا ساير نانوساختارها به‌عنوان حامل‌هايي ممانعت کننده يا برهم زننده فرايندهاي ايجاد کننده تومور سرطاني مي‌گشايد.

 

 

منبع:  http://www.physorg.com/news160829777.html