هفته گذشته موافقت نامه سطح دسترسی به خدمات اينترنت (SLA ) در كميسيون تنظيم مقررات به تصويب رسید که به واسطه آن تعهداتي مابين شركت ارتباطات زيرساخت به عنوان تامين كننده پهناي باند اينترنت کشور با عرضه كنندگان ، توزيع كنندگان و كاربران نهايي وضع خواهد شد.
در توافقنامه SLA (Service Level Agreement) با توجه به کيفيت سطح خدمات، نحوه اندازه ‌گيري جبران خسارت تخطي از سطح خدمات و ضمانت‌هاي اجرايي تعيين ‌شده است.
در این توافقنامه كاربر بايد سطح دسترسي خود را انتخاب كرده و به ازاي آن هزينه بهره مندي از اين سرويس را پرداخت كند؛ پس از آن، چنانچه ميزان قطعي دسترسي وي نسبت به اين توافقنامه بيشتر شود شركت ارتباطات زيرساخت به عنوان تامين كننده خدمات، بايد خسارت اين قطعي را بپردازد.
اگرچه بعد از گذشت بیش از سه سال از شروع فاز مطالعاتی در مرکز تحقیقات مخابرات ایران تصویب آیین نامه SLA اینترنت، صورت گرفت اما باید این امر را به فال نیک گرفت و تلاش مسئولان را در این باره ستود.
اما در این میان همچنان جای خالی توافقنامه سطح خدمات (SLA) در حوزه تلفن همراه احساس می شود تا قوانین مابین اپراتورهای کشور با بیش از 45میلیون مشترکی که از سیم کارت استفاده می کنند شفاف تر گردد.
چنانچه این توافقنامه تدوین شود اپراتور باید نسبت به سطح خدماتی كه به مشترکان تلفن همراه ارائه می كند، پاسخگو باشد و مشترك نیز برای استفاده از آن سرویس تعهداتی را بپذیرد.
با وجود SLA ، وظایف بین تولید كننده و استفاده كننده به لحاظ قانون مالكیت معنوی و هم محدودیت های استفاده از آن تعیین می شود، اما متاسفانه در حوزه تلفن همراه كه بزرگترین کالای ارتباطی فعلی در جامعه ما محسوب می شود، زمانی كه قرارداد دریافت یك سیم كارت منعقد می شود هیچ نوع توافقنامه ای برای مشخص شدن سطح سرویس ارائه نمی شود.
کارشناسان، نظام مند كردن ارائه سرویس را در جهت احقاق حقوق مشترك، یكی از وظایف دولت و مسئولیت حقوقی آن در قبال جامعه می دانند و معتقدند که پیگردهای قانونی و اختلافات بین اپراتور و مشترك، باید برحسب این قوانین مورد توجه قرار گیرد.
هم اکنون در كشورهای توسعه یافته SLA تلفن همراه، با جزییات آن به مشترك ارائه می شود، اما در كشور ما در صورت عدم كیفیت شبكه تلفن همراه برای مشترك ، حقوق قانونی درنظرگرفته نشده است.
بی تردید در ایران فرهنگ سازی لازم در مقوله سیستم های مخابراتی انجام نپذیرفته تا مشتركان از حق و حقوقشان آگاهی یابند و اپراتورها نیز از این عدم اطلاع و بی توجهی مشتریان، به نفع خود استفاده كرده و زیر بار تعهد نمی روند.
از همین رو نه تنها هزینه ارتباطی كه منجر به مكالمه نمی شود از مشترك دریافت می شود؛ بلكه حتی هزینه پیام كوتاه هایی كه به دلیل ضعف شبكه به مقصد نمی رسند نیز از مشترك كسر می شود.
اما در كشورهای توسعه یافته، طبق توافقنامه سطح خدمات، عدم كیفیت شبكه تلفن همراه سبب جریمه كارفرما شده و در این كشورها چنانچه حین مكالمه ارتباطی قطع شود، طبق توافقنامه نه تنها هزینه آن ارتباط از اعتبار مشترك كسر نمی شود؛ بلكه اپراتور مورد نظر به دلیل این عدم كیفیت، اعتبار رایگان دیگری به مشترك پرداخت می كند.
حال با وجود تصویب توافق نامه سطح خدمات (SLA) برای دسترسی به اینترنت، امید می رود که این قرارداد برای مشتركان تلفن همراه و اپراتورهای مخابراتی نیز منعقد می شود تا امكان ارائه خدمات مناسب به صورت فراگیر و برنامه ریزی شده برای این دسته از مشترکان هم انجام پذیرد و حق و حقوق مشترك نیز در موارد مختلف درنظر گرفته شود.

 

 

 

 

منبع: آی تی آنالیز